„Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam… Weźmijcie Ducha Świętego…”.
W pierwszym spotkaniu Zmartwychwstały Jezus obdarza Apostołów wielką radością; przebacza, odnawia powołanie, obdarowuje najświętszym Darem – tylko On może Go dać. Równocześnie potwierdza swoją solidarność z rodziną człowieczą; misję zbawczą będzie nadal wykonywał – przez Apostołów – im to dał swoją moc słowami: „którym odpuścicie grzechy są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”. Taka była pierwsza nauka w pięćdziesięciodniowych rekolekcjach. Aż przyszedł Dzień, w którym „nagle spadł z nieba szum… i napełnił cały dom… ukazały się im języki jakby z ognia… na każdym z nich”. Zewnętrzne znaki pomogły im przeżyć wspaniałe duchowe „zaślubiny”; „zostali napełnieni Duchem Świętym”. Kiedy „Słowo stało się Ciałem”, Bóg w ludzkiej postaci zamieszkał pośród nas; teraz wszyscy, którzy uwierzyli, stali się „świątyniami Ducha Świętego” – Bóg stworzył „stałe łącze” między niebem i ziemią! Zadziałało natychmiast – „zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić”; ci, którzy przybiegli, stwierdzili: „słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże”. I wieje potężny wicher Ducha Świętego po całej ziemi; „kędy chce”, i kędy poniosą Go ci, w których już zamieszkał.
Kto może być narzędziem Ducha Świętego? – w każdym uczniu Chrystusa On jest i działa; „nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: Panem jest Jezus”. I choć „różne są dary łaski… rodzaje posługiwania… działania… lecz ten sam Duch…”. Talenty dostosowane do każdego indywidualnie, są równocześnie „dla wspólnego dobra”, bo wszyscy jesteśmy organicznie powiązani; „podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków…”. Jezus przyszedł, by „rozproszone dzieci Boże” – „czy to Żydzi, czy Grecy…” – zjednoczyć ogniem miłości, który płonie od Pięćdziesiątnicy i przemienia człowieka, rodzinę, narody w Królestwo Boże.
Jesteśmy ochrzczeni, bierzmowani – „napojeni jednym Duchem”, i odpowiedzialni za współczesny etap tej przemiany. „Przyjdź, Duchu Święty!” ks. M.R.
Gazetka „Ave Maria” 20/2002
Dz 2, 1-11
1Kor 12, 3b-7. 12-13
J 20, 19–23