„Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”. Zbawiciel, Bóg-Człowiek wysyła swoich uczniów aż „po krańce świata” uczyć „zachowywać wszystko, co wam przykazałem”. Powstaje Kościół katolicki, czyli powszechny. Droga zbawienia otwarta dla każdego człowieka. Jezus daje obietnicę: „jestem z wami… do skończenia świata”.
Autor Dziejów Apostolskich przypomina, jak Jezus wyposażył uczniów do tej misji. Zapowiedział przed odejściem: „wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym… otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami”. Pociechą dla nich i dla nas jest zapowiedź: „Jezus wzięty od was do nieba, przyjdzie…”. Rozpoczęło się odliczanie. Czyni to każde pokolenie. Na razie Pan Jezus przychodzi po każdego z osobna, ale kiedyś przyjdzie po wszystkich.
Tylko „duch mądrości”, dar od Boga, otwiera oczy na to, „czym jest nadzieja naszego powołania, bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych, ogrom Jego mocy”. Tylko wiara pozwala dostrzec wspaniałą perspektywę, jaką człowiekowi otworzył Zbawiciel. Bez niego „nie można zrozumieć człowieka, i człowiek nie zrozumie sam siebie”. Będzie się albo wywyższał do monstrum pseudo-boga, albo poniżał do poziomu niewolnika złego.
ks. M.R.– 5.06.2011
Dz.1, 1-11
Ef 1,1 7-23
Mt 28, 16-20