„Ja sam będę szukał moich owiec i będę miał o nie pieczę”. Mimo, iż nie bez winy pogubiły się owce, Dobry Pasterz je szuka; Bóg Wszechmogący zatroskany o człowieka! Nikt by się nie odważył tak myśleć, gdyby nie słowo Boże. Tylko nie zapominajmy o odpowiedzialności – Pan mówi: „Oto ja osądzę poszczególne owce, barany i kozły”.
Św. Paweł przekazuje to, co sam otrzymał – wielką perspektywę; „W Chrystusie wszyscy będą ożywieni”. To obecne życie, tak pełne trudów, pomyłek, krzywdy, słabości – to szansa, najpiękniejsze dopiero przyjdzie; Jezus „będzie królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy”. Nie o samych wrogich ludzi chodzi, ale o takich wrogów, jak śmierć, która zostanie pokonana „jako ostatni wróg”. Zrealizuje się odwieczny plan: „Aby Bóg był wszystkim we wszystkich”. Gwarancją jest Jezus – Dobry Pasterz i … Najwyższy Sędzia.
Sąd będzie nie tylko ostateczny, ale i szczegółowy; dotyczy ludzkości i każdego człowieka: „Syn Człowieczy przyjdzie w swojej chwale… i zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych od drugich…”. Kryteria sądu – jednakowe dla wszystkich: „Byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić…”. Nasze obecne zdziwienie jest niczym w porównaniu z tym, które nas czeka, gdy zawołamy: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym, spragnionym…” i gdy usłyszymy Jezusowe uzasadnienie: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”.
Być chrześcijaninem to: w każdym człowieku rozpoznać Chrystusa, każdego traktować jak Chrystusa, tzn. wierzyć Jego słowom – „Mnieście uczynili”. Codziennie przebywać z Jezusem, a nawet przychodzić Mu z pomocą. I tak wejść na stałe w poczet „błogosławionych”, którzy wezmą w „posiadanie królestwo przygotowane od założenia świata”.
ks. M.R.
Gazetka „Ave Maria” 47/1999
Ez 34.11-12.15-17
1 Kor 15, 20-26.28
Mt 25,31-46