„Bóg rzekł do Abrahama: skarga na Sodomę i Gomorę głośno się rozlega…”. Bóg przyjęty przez Abrahama po przyjacielsku, i jego traktuje jak przyjaciela; dzieli się swoim „zmartwieniem”, odkrywa plany. Abraham wykorzystuje sytuację i wstawia się za skazanymi miastami – kolejny znak przyjęcia roli ojca narodów. Wspaniała jest Jego modlitwa wstawiennicza; „czy zamierzasz wygubić… Czytaj dalej

„Pan ukazał się Abrahamowi pod dębami Mamre…”. Był Stary Testament, Bóg szedł ku człowiekowi przez wybranego na ojca nowej ludzkości; „Abraham dostrzegł trzy ludzkie postacie naprzeciw siebie”. Bardzo uprzejmie, gościnnie, wylewnie przywitał, zaprosił i ugościł… czy rozpoznał? czy spodziewał się? Gość zostawił obietnicę: „za rok wrócę do ciebie, twoja zaś żona będzie miała wtedy syna”.… Czytaj dalej

Co z niego wyrośnie? – zastanawiają się rodzice i wychowawcy. Kim on właściwie jest? – pytają znajomi, przyjaciele. Czy można na człowieku „budować”, skoro taki zmienny, niepewny…  Tylko Bóg może powiedzieć: „Ty jesteś Opoka, i na tej opoce zbuduję…”. Piotr to nie znalezisko, drogocenny kamień. To materiał do obróbki dla Mistrza nad mistrzami.  W 1. czytaniu Piotr już dojrzał do ofiary z życia; „skuty podwójnym… Czytaj dalej

„Pójdź za mną”. Powołanie – tajemnica ukryta w Bożym i ludzkim sercu; dlaczego ten, dlaczego wtedy, w taki sposób? Dlaczego jeden odpowiedział „pójdę za Tobą”, drugi chciał „najpierw pogrzebać ojca”, inny „odszedł smutny”? Mimo wszystkich niejasności głos Pana jest wyraźny i domaga się wyraźnej odpowiedzi. Pan Jezus radzi: „zostaw… idź i głoś”, bo „ktokolwiek przykłada… Czytaj dalej

 „Będą patrzeć na tego, którego przebili, i boleć będą nad nim”. Dziwny jest człowiek; „przebija”, a potem „boleje”; żałuje, ale najpierw skrzywdzi…O ileż „dziwniejszy” jest Bóg, który dla pozyskania człowieka pozwala się przebić! W cierpieniu jest tajemnica, dokładniej; tajemnicza moc i wartość. Bóg ją zna – jak przekonać ludzi? Przygotowaniem był Stary Testament, a szczytem – przyjście na ziemię Syna… Czytaj dalej

Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa Trudno mówić o wdzięczności jako zapłacie – czym zapłacić za śmierć na krzyżu? raczej o radosnej pamięci, że „do końca nas umiłował”. A z pamięcią u nas różnie, więc przynajmniej w to święto staniemy przy Nim, a potem z Nim pójdziemy naszymi codziennymi drogami…  Kościół skwapliwie podchwycił tę myśl i poddał treść: Ostatnia Wieczerza – przy 1. ołtarzu.… Czytaj dalej

„To mówi Mądrość Boża: Pan mnie stworzył przed swymi czynami”. Od zawsze, Mądrość Boża istnieje i działa. Działała też w stworzeniu świata, szczególną „znajdując radość przy synach ludzkich”.To zapowiedź wybrania i umiłowania ludzi, a także – „nadziei” Pana Boga, że „nie przyniosą wstydu”. W tych słowach jest też dyskretne objawienie Bożej Wspólnoty, Bożego działania we Wspólnocie.… Czytaj dalej

„Wieczorem w dniu zmartwychwstania…”. Długi był ten dzień oczekiwania i lęku, słabości ludzkiej i zwiastowanej – spoza zamkniętych drzwi – Bożej mocy. Dopiero wieczór rozbłysnął światłem; „przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: pokój wam!”. A więc żyje, przyszedł, pozwolił, by Go otoczyli, jak dawniej… przebaczył! „Uradowali się uczniowie ujrzawszy Pana”. Tak cieszyć się mogą tylko ci,… Czytaj dalej

„Ukazywał się im przez czterdzieści dni… potem został wzięty do nieba”. Niebo dla Apostołów to oczywistość; Jezus przychodził do nich po zmartwychwstaniu i „mówił o królestwie Bożym”. Gdy nadszedł dzień pożegnania; „uporczywie wpatrywali się w Niego jak wstępował do nieba”. Powiedzą potem: „nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli”. Doczekali spełnienia obietnicy: „wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym… otrzymacie… Czytaj dalej

„Miasto święte, zstępujące z nieba od Boga…” – któż zdoła opisać? Św. Jan szuka podobieństwa w drogocennych kamieniach, najdoskonalszym mieście, ale i to nie wystarcza, bo temu „miastu nie trzeba słońca ni księżyca… jego lampą jest Baranek”.Nawetsłońce, bez którego tu nie ma życia, będzie niepotrzebne; tym bardziej to, za czym tak uganiamy się teraz… Jak bardzo nasz świat odbiega od tego obrazu! – co najgorsze –… Czytaj dalej