-
2. Niedziela Wielkiego Postu – ROK C
„Potomstwu twemu daję ten kraj”. Abram już dotarł do Ziemi Obiecanej, wykonał zadanie, dlaczego Bóg nie jemu daje tę ziemię, np. czyniąc go królem, tylko potomstwu, którego jeszcze nie ma? „Abram uwierzył i Pan poczytał mu to za wielką zasługę”. Uwierzyć, tzn. wykonać, co polecono, ale nagrodę oddać w ręce Boże; inaczej nie byłoby wiary, lecz biznes. „Wtedy to właśnie Pan zawarł przymierze z Abramem”. To coś więcej niż nasza umowa, nawet notarialna – Boże
-
1. Niedziela Wielkiego Postu – ROK C
„Jezus 40 dni przebywał na pustyni, gdzie był kuszony przez diabła”. Szczęśliwa ziemia – Jezus na niej stanął, idzie zbawić ludzi; już się przygotowuje do swej misji 40 dniami modlitwy i postu… Biedna ziemia, na niej ciągle szatan jako „pan i władca”… Musiało dojść do starcia; „rzekł Mu wtedy diabeł: jeśli jesteś Synem Bożym”. Podejrzenie, niepewność i próba przejęcia inicjatywy: „powiedz temu kamieniowi, żeby stał się
-
Środa Popielcowa
„Nawróćcie się do Pana, Boga waszego!”. Człowiek zawsze potrzebował nawrócenia; bo grzeszył i żałował, a Bóg zawsze był miłosierny, i nie krył się z tym! Owszem, radość sprawiali mu nawracający się grzesznicy; wtedy był Sobą – Ojcem. Najbardziej okazał się Nim w swoim Synu, gdy Go przysłał na ziemię. Nie ma wątpliwości; przebaczenie to Jego cecha główna i najważniejsza część Dobrej Nowiny, od zaraz niesionej w świat przez Apostołów: „On dla nas grzechem uczynił
-
8. Niedziela zwykła – ROK C
„Gdy sitem się przesiewa, zostają odpadki… hodowlę drzewa poznaje się po jego owocach…”. Takie są prawa przyrody; dobre rzeczy pomieszane ze złymi, trzeba je oddzielać. To na ogół umiemy. Gorzej, gdy chodzi o nas samych; oszustwa, kłamstwa często zaciemniają prawdę o człowieku. A poznanie go jest ważniejsze od poznania rzeczy. Mędrzec Pański uczy niezawodnego sposobu: „serce człowieka (poznaje się) po rozumnym słowie… to bowiem jest próbą dla ludzi”. Wielką
-
7. Niedziela zwykła – ROK C
„Miłuj… bliźniego swego…” usłyszeli wybrani Starego Testamentu i wnet… Boże słowo „dostosowali” do ludzkich wymiarów; przyjęli (większością głosów) że bliźni to swój, obcy nie. Przyszedł Zbawiciel wprost od Ojca, w Duchu Świętym. Najważniejsze przykazanie umocnił i poszerzył: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół”. I by już nikt nie „unowocześniał”, dodał: „dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą, błogosławcie tym, którzy was prześladują i módlcie się za tych, którzy was oczerniają”. To nowy „kodeks drogowy”
-
6. Niedziela zwykła – ROK C
„Przeklęty mąż, który pokłada na- dzieję w człowieku… błogosławiony, który pokłada ufność w Panu”. Już wiedzą co to szczęście i nieszczęście i widzą zależność swego losu od wierności Bogu. To ludzkie doświadczenie. Pan Jezus stoi „z drugiej strony”, mówi „jako Ten, który ma władzę”: „Błogosławieni wy, ubodzy w duchu… którzy głodujecie… płaczecie… gdy ludzie was znienawidzą” i „Biada wam, bogaczom… którzy teraz jesteście syci… śmiejecie się… gdy wszyscy ludzie chwalić was będą”. Jest
-
5. Niedziela zwykła – ROK C
„Święty jest Pan Zastępów”. Ten, który ujrzał chwałę Boga, zawołał przerażony: „biada mi… oczy moje oglądały Pana!”. Ale Bóg oczyścił Izajasza i objawił swoją troskę: „Kogo mam posłać?”. Izajasz był gotów: „Oto ja, poślij mnie!”. Podobnie było z Piotrem; po cudownym połowie rozpoznał Pana i natychmiast prosi: „odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny”. Bóg ma inne plany: „Nie bój się, odtąd ludzi
-
Święto Ofiarowania Pańskiego
„Gdy upłynęły dni oczyszczenia”. Na ziemi czas płynie, człowiek wpada w jego nurt – Jezus także! Tak Bóg uświęcił czas, który stworzył… „Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu”. Dlatego 40-tego dnia „rodzice przynieśli Jezusa”. Chociaż Bóg – „podobny do nas we wszystkim, oprócz grzechu”. Obrzęd ofiarowania ustanowiony był na tę chwilę. Świątynia nabiera nowego blasku, wypełnia się Stary Testament, w ciszy ludzkich
-
3. Niedziela zwykła – ROK C
„Domagali się, by przyniósł księgę Prawa Mojżeszowego… i czytał z tej księgi”. Po doświadczeniach niewoli wiedzieli, gdzie ich siła. To Boże słowo, dokładniej; wierność temu słowu, decyduje o ich losach na ziemi. Poznać je, zrobić rachunek sumienia, dostosować życie do Bożego Prawa – to warunek odbudowania państwa. Kapłan Ezdrasz „czytał z tej księgi od rana aż do południa…”. A słuchali gorliwie; „uszy całego ludu były zwrócone ku księdze Prawa… cały lud płakał”.
-
2. Niedziela zwykła – ROK C
„Jak młodzieniec poślubia dziewicę, tak twój Budowniczy ciebie poślubi”. Bóg przemawia do swego ludu najczulszym językiem. Bóg Najświętszy do grzeszników?! Jego miłość jest właśnie taka – nieskończona. Ale nie „ślepa”, widzi doskonale braki i żadnego nie daruje: „nie spocznę, dopóki jej (Jerozolimy) sprawiedliwość nie błyśnie jak zorza”. Dopiero po tej Bożej pracy nad ludem stanie się on „prześliczną koroną w rękach Pana”. Bóg też „czeka” na tę chwilę: „Bóg twój tobą się
