Niedziela

„Ukazał się wielki znakna niebie: Niewiastaobleczona w słońce”. Nad tą ziemią znak był wyraźniejszy, i choć „wielki smok ognisty” zagrażał nieraz i deptał, przetrwał Naród i raz po raz zapisywał złotymi zgłoskami swe dzieje. A wszyscy ujrzeli, że gdy szedł z Niepokalaną, był mocny i szlachetny. Gdy Ją zdradzał – marniał i wolność tracił. Pytali postronni, skąd taka jedność Narodu z Maryją. Może i stąd,… Czytaj dalej

„Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami”. Człowiek pragnie głębokich więzi. Szuka kontaktów, przyjaźni, miłości, chce do kogoś należeć i kogoś mieć… ale żeby z Bogiem i to tak blisko?! „Kto trwa we Mnie a ja w nim…”. Jak gałązka w pniu mogę trwać w Jezusie, wtedy moje życie ma najgłębszy sens; „przynosi owoc obfity”. Okres wielkanocny podsuwa do rozważenia wielkie tematy; Jezus żyje, jest… Czytaj dalej

„Ja jestem dobrym pasterzem”. Tyle razy odrzucali Jego słowa, tyle razy wmawiali złe intencje, a On mówi: jestem waszym pasterzem! Czy przyjmą? „Dobry pasterz daje życie swoje za owce”. Tak, ale tam zabijają wilki, a tu – same owce! – zniesie i to: „ja życie moje oddaję”. Jak to poniża: Dobry Pasterz „przegrywa” ze złym pasterzem, który „opuszcza owce… Czytaj dalej

„Zabiliście Dawcę życia…”. Bóg i na to pozwolił człowiekowi – owszem, dlatego sam stał się człowiekiem, by pokazać, jak „umiłował świat”. A kiedy ludzie wyczerpali swoje możliwości walki z Nim, „Bóg wskrzesił Go z martwych”. Jak zareagowali? – „wytrwali” w nienawiści – to dla nas przestroga! Inną drogą poszli Apostołowie; choć, jak ludzie, załamali się w wierze, dali… Czytaj dalej

POCZNIESZ, PORODZISZ  SYNA Tuż przed Męką Pańską – uroczystość Zwiastowania. Trzeba ją nieraz przenieść aż poza oktawę Wielkanocy… czy jest w dobrym miejscu? Jezus nas Zbawił z woli Ojca, w Duchu Świętym. Ale zbawił w ludzkim ciele, a to „wziął” z Maryi Panny. Ona jest Gwarantem człowieczeństwa Bożego. Ona też najwierniej szła za Nim „w pielgrzymce wiary” od początku (Poczęcia) do końca… Czytaj dalej

„Wieczorem owego dnia…”. Bóg „wpisał się” w nasz czas; był dzień, w którym umarł i dzień, w którym wrócił żywy i „stanął pośrodku”. W ten sam czas zostali wpisani inni ludzie, wśród nich żył i umarł Pan Jezus. Ludzie żyjący obok siebie powinni się znać. Czy Apostołowie znali Jezusa? Rozpoznali Go, gdy przyszedł, ale to nie to samo. Powiedział jak zwykle: „pokój… Czytaj dalej

Ten trzeci dzień… Myśl zaczyna oswajać się z faktem Jego śmierci, ale ból nie mija, skłania do działania; Maria Magdalena „gdy jeszcze było ciemno, udała się do grobu”. Powiadomieni przez nią Piotr i Jan „biegli”, Jan „ujrzał i uwierzył”. Jak to się stało, że uwierzył w Jezusa, dlaczego tę wiarę stracił, co znaczy, że znów ją odzyskał? Jan, „prawdziwy Izraelita”, znał historię… Czytaj dalej

„Nie zasłoniłem mej twarzy przed zniewagami i opluciem”. Ofiara dobrowolna, świadoma – Boża; okrucieństwo, znieważanie – ludzkie. Ludzie zwyciężają siłą, Bóg – miłością. Nie przypadkowe jest zestawienie głosu dwu Ewangelii; „palmowego” „Hosanna!” – z wielkopiątkowym „ukrzyżuj!”. Jezus ten sam – ludzie ci sami, a zupełnie inni. Oto jak Niezmienny żyje pośród zmieniających twarz:… Czytaj dalej

„Moje przymierze złamali”. Wiele lat minęło od jego zawarcia na górze Synaj; dla wielu „spadkobierców” – za wiele! Od dawna je łamali i… nic się nie działo – widocznie posiadanie świątyni zwalnia od osobistej wierności… Nic tak nie zaślepia, jak lekceważenie Boga. Koniec niepodległości był bliski; nowy wróg wyrósł na Wschodzie – Babilonia. Jej armie niedługo wkroczą… Czytaj dalej

„Naczelnicy, kapłani i lud mnożyli nieprawości… szydzili z Bożych wysłanników” – w  narodzie wybranym; cóż dopiero w innych?! Mają ludzie „moc” nad Bogiem – ma Bóg nad ludźmi; „Spalili Chaldejczycy świątynię Bożą… Ocalałą spod miecza resztę król uprowadził do Babilonu”. Po latach klęski, upokorzeń, po nawróceniu: „pobudził Pan Cyrusa” by ich wypuścił z niewoli. Czy bez tragedii niemożliwe opamiętanie? Na jak… Czytaj dalej