NIEDZIELA
-
6. Niedziela zwykła ROK A
„Jeśli chcesz, zachowasz przykazania… przed ludźmi życie i śmierć, co ci sie podoba, to będzie ci dane”. Człowiek – z woli Bożej rozumny i wolny – stanął przed „drzewem poznania dobra i zła”. Zdolny do poznania dobra, zobowiązany do jego wyboru, ale wolny. To nie była pułapka lecz żelazna konsekwencja jego natury. Tamten fatalny wybór ograniczył, ale nie zniósł wolności naszych wyborów. Zależnie od tego, co wybieramy,… Czytaj dalej
-
5. Niedziela zwykła ROK A
„Dziel swój chleb z głodnym, wprowadź w dom biednych tułaczy, nagiego przyodziej, nie odwracaj się od współziomków, usuń jarzmo, przestań grozić palcem i mówić przewrotnie, nakarm duszę przygnębioną… – wtedy twoje światło zabłyśnie w ciemnościach… sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pana iść będzie za tobą”. Wizja Izajasza Proroka: ludzie miłować się będą jak bracia,… Czytaj dalej
-
4. Niedziela zwykła ROK A
„Szukajcie Pana” – to zadanie dla każdego człowieka, dlaczego więc adresowane do „pokornych ziemi”? Co zapowiada proroctwo: „zostawię pośród ciebie lud pokorny, biedny… reszta Izraela nie będzie czynić nieprawości” – a co z większością?! Te same pytania można postawić za św. Pawłem pierwszym chrześcijanom, u których „niewielu mędrców… możnych… szlachetnie urodzonych…”. Przeciwnie: „Bóg wybrał to, co głupie w oczach świata…”. Jak się… Czytaj dalej
-
3. Niedziela zwykła ROK A
„W dawniejszych czasach upokorzył Pan krainę Zabulona i krainę Neftalego… za to w przyszłości chwałą okryje…”. Od ludzi ziemia bierze swą nazwę, oni też są przyczyną jej „upokorzenia przez Pana”, ale też – przez Jego łaskę – źródłem chwały. Dzieło Boże jest nieskończenie piękniejsze od ludzkiego, także to, które naprawia grzechy… czy mógł ktoś przewidzieć, że będzie aż tak piękne?! –… Czytaj dalej
-
2. Niedziela zwykła ROK A
„Pan mnie ukształtował na swego sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba… aby zbawienie dotarło aż do krańców ziemi”. Czy to Prorok tęskni za pokoleniami Jakuba i ludami ziemi, czy Bóg? Cały Stary Testament zbudowany jest na Bożej Obietnicy i ludzkiej tęsknocie, wychylony wprzód, wyglądający Tego, który ma przyjść. To był znak rozpoznawczy Ludu wybranego, od Egiptu, poprzez Ziemię Obiecaną, niewolę babilońską, aż do „pełni czasów”.… Czytaj dalej
-
Święto Chrztu Pańskiego ROK A
Spotkanie nad Jordanem, zapowiedziane przez proroków („oto Wybrany mój, Duch mój na Nim spoczął”), wytęsknione przez Jana („po mnie idzie Mocniejszy”), realizowane od początku przez Jezusa („w sprawach Ojca trzeba, abym był”) odbyło się tak zwyczajnie: „Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana”. Zaskoczyło jednak zupełnie: „Ty przychodzisz do mnie?!”. (Bóg zaskakuje zawsze, gdy objawia się „po ludzku”). A gdy „wypełnili… Czytaj dalej
-
Objawienie Pańskie ROK A
„Świeć, Jeruzalem… chwała Pana rozbłyska nad tobą”. Wielkim darem Bożym była Ziemia Obiecana z Jerozolimą, ale o wiele wspanialszy dar Bóg ześle tej ziemi. Prorok ludzkim językiem opisując Bożą rzeczywistość, posłużył się przeciwstawieniem: „ciemność okrywa ziemię… a ponad tobą jaśnieje Pan”. Będzie to dar dla wszystkich: „pójdą narody do twojego światła”. Trudno opisać Boży dar, trudno… Czytaj dalej
-
Świętej Bożej Rodzicielki ROK A
„Macie błogosławić… niech cię Pan strzeże… niech cię obdarzy pokojem”. Zadanie kapłana – sprowadzać błogosławieństwo Bożego pokoju. To, co Stary Testament zapowiadał, spełnia się w Nowym, gdy „znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę leżące w żłobie”.Bóg nie tylko „z zewnątrz” daje pokój ludziom, ale sam staje się człowiekiem. „Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg zesłał swojego Syna zrodzonego z niewiasty…… Czytaj dalej
-
Boże Narodzenie ROK A
„Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką… Albowiem Dziecię nam się narodziło”. Ciemności zapanowały po upadku pierwszych rodziców, gęstniały ze wzrostem grzechów. Sytuację zmieni Bóg, dokona tego przez Dziecię – to zobaczył i zapowiedział Prorok. A Dziecię, choć ludzkie, będzie niezwykłe: „wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida… odtąd i na wieki”. Proroctwa stają się… Czytaj dalej
-
4. Niedziela Adwentu ROK A
„Proś o znak… nie będę prosił…”. Inaczej mówiąc – „niczego się nie spodziewam od Pana Boga”. Polityk często zabiega o dobre kontakty z wielkimi tej ziemi, ale nie z Najwyższym. Wzgardzony Bóg „sam da znak” – wspaniały, będący spełnieniem odwiecznej obietnicy; „Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwie Go imieniem Emmanuel”. Najważniejszy proces w historii człowieka i ludzkości – musi być… Czytaj dalej









