„Dla nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka”. Bóg jest źródłem i dawcą życia – skąd śmierć? – „weszła przez zawiść diabła”. Tak się „dorobił” człowiek na współpracy z nim; czy chociaż się czegoś nauczył…? Bóg nie poprzestaje na tej nauce, zaczyna najwspanialszą katechezę – życiem i śmiercią, słowem i czynem, pracą i cudem swego Syna. To było „mocne uderzenie”; przyszedł do zmarłej,… Czytaj dalej

 „Z wichru Pan powiedział Jobowi…”. Bóg przemawiający do człowieka „z wichru”, grzmotów, błyskawic – to Bóg Starego Testamentu. Jest tak łaskawy, że chce rozmawiać z człowiekiem, i tak potężny, że człowiek nie śmie oczu podnieść na Niego. A to już Nowy Testament: „On zaś spał w tyle łodzi”.  Największa zmiana w „pozycji” Pana; już nie z obłoków, ale „z tyłu łodzi”, razem z nimi w niebezpieczeństwie,… Czytaj dalej

      „Wezmę wierzchołek cedru i zasadzę”. Jeśli miłość przyrównamy do słońca, to grzech pierworodny był dobrowolnym przejściem na nieoświetloną stronę ziemi, ze wspaniałego ogrodu na pustynię, gdzie życie jest o wiele uboższe. Działanie Boga natomiast to wytrwałe wszczepianie Bożej odmiany w zimną, jałową ziemię. Wzruszające są te wysiłki; koncentrowały się najpierw wokół jednego narodu, wybranego Bożą łaskawością do zażyłych… Czytaj dalej

      „Kto by zbluźnił przeciw Duchowi Świętemu, nigdy nie otrzyma odpuszczenia”. Bóg nie jest pobłażliwym dziadkiem, którego chytry wnuk może bez końca oszukiwać. Owszem, człowiek w ramach swej wolności może zrobić wiele. Nie może jednak „nawrócić” Pana Boga, narzucić Mu swoich argumentów. Jego słowo pozostaje w mocy mimo naszego lekceważenia. W Ewangelii – dwa bluźnierstwa; tych, którzy,… Czytaj dalej

    „Będziesz uważał na szabat, aby go święcić”. To jeden ze znaków wyzwolenia z niewoli; tam musieli pracować – byli niewolnikami; w drodze do Ziemi obiecanej są już wolni, mogą i powinni świętować. Komu to potrzebne? – nie Bogu, ale ludziom, by wypoczęli fizycznie i duchowo; dostrzegli inny wymiar życia, poczuli się dziećmi zdążającymi do domu Ojca. Prawo szabatu zapamiętali i zachowywali, a jednak nie zdobyli… Czytaj dalej

Tyle razy przechodzimy tuż obok… nie mamy czasu. A później nam wstyd. W ten jeden czwartek mamy czas, wychodzimy z Nim na ulice, by pokazać, że pamiętamy, cieszymy się, jesteśmy, by świątecznie „odrobić” powszednią obojętność. Wspominamy tamten wieczór…Jezus „gorąco pragnął pożywać tę paschę”. Umył im nogi, by zapamiętali, że Jego droga jest służbą. A potem rozradował się w Duchu, wziął chleb… Czytaj dalej

„W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”. Wielu ludzi na świecie wierzy w Boga. Wielu z nich – w Jego dobroć. Tylko chrześcijanie wierzą w Boga-Wspólnotę Trzech Osób i w swoje wszczepienie w Nią. Uroczystość dzisiejsza jest więc uwielbieniem „naszego” Boga i dziękczynieniem za miejsce w Nim, jakże kosztowne! Wprawdzie Bóg „stworzył człowieka na podobieństwo swoje”, lecz nieprzyjacielowi wnet udało się je zamazać. Droga… Czytaj dalej

Maryja – Matka Kościoła Bóg stworzył matki, aby ludzie doświadczyli, czym jest dobroć i miłość. To nie jest tytuł „za przeszłość”. Była wprawdzie z Jezusem całą duszą w Jego dziele, potem z młodym Kościołem gdy wyczekiwał Pocieszyciela, nade wszystko jednak jest Matką teraz i „aż do końca”. Uczestniczy w każdej szlachetnej naszej radości – jak w Kanie, i w każdym… Czytaj dalej

„Weźmijcie Ducha Świętego”. Oto dar Zmartwychwstałego, znak przebaczenia, zaufania, miłości – dla człowieka, z własnego wyboru nieszczęśliwego, który zepsuł, lecz nie naprawi; jest wspaniałym naczyniem… rozbitym! Kto przywróci piękno i sens rozbitemu naczyniu; kto przywróci człowieczeństwo zdrajcy? „Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone”. Oto Boża moc do dyspozycji człowieka, by to „co niemożliwe u ludzi, stało się możliwe… Czytaj dalej