-
12. Niedziela zwykła – ROK A
„Słyszałem oszczerstwo wielu… donieśmy na niego… wywrzemy pomstę na nim!”. Jeremiasz doświadczył, jak wiele trzeba cierpieć od ludzi, gdy się chce być wiernym Bogu, jak łatwo być odrzuconym przez braci, gdy jest się wybranym przez Boga. „Ale Pan jest przy mnie jako potężny mocarz”. Ta wiara rodzi ufność; „moi prześladowcy ustaną… będą okryci wieczną hańbą”. Życie szybko przemija… a potem Pan da nagrodę! Prorok…
-
11. Niedziela zwykła – ROK A
„W trzecim miesiącu po wyjściu Egiptu…” Dotąd wiedzieli coś o wybraniu przez Boga, teraz wiedzą o Jego potędze, którą ich prowadzi i broni. Ale też stawia wymagania; „jeśli pilnie słuchać będziecie i strzec mojego przymierza…” – mają ukazać drogę innym – „…będziecie szczególną moją własnością”. Doznali wyjątkowej łaskawości Boga, doznają jej jeszcze więcej, jeśli wypełnią przymierze; „będziecie mi królestwem kapłanów i ludem świętym”. Wiele zniszczył…
-
10. Niedziela zwykła – ROK A
„Wierzę tylko w to, co widzę” – mówią ludzie bez wyobraźni. Wierzyć to pozwolić wnieść się Komuś na górę, by „zobaczyć” znacznie więcej. Posłuchajmy Proroka; „dołóżmy starań, aby poznać Pana; Jego przyjście jest pewne jak świt poranka”. Po wiekach wyczuwamy – Prorok uwierzył. Lecz do narodu mówi Bóg: „miłość wasza podobna… do rosy, która prędko znika”. Tym bardziej zaskakuje Boże „staranie” o ich miłość; „dlatego ciosałem ich przez proroków……
-
18 czerwca 1961 r. – święcenia kapłańskie ks. prałata Mariana Rajchla
W poniedziałek 8 czerwca 2026 r. podczas Mszy św. o godz. 17.30 w kościele pw. św. Mikołaja bpa i św. Stanisława bpa, a także 18 czerwca o godz. 6.30 w kościele pw. NMP Królowej Polski dziękować będziemy za powołanie ks. prałata Mariana Rajchla do służby Bogu i ludziom poprzez sakrament kapłaństwa. *** Ksiądz Prałat stanowił dla mnie taką niezłomną „kolumnę modlitwy”. Zawsze był niezachwiany w swojej postawie omadlania ludzi, którzy ustawiali się kolejkami, bo, żeby wejść w kalendarz…
-
Uroczystość Trójcy Najświętszej – ROK A
„Mojżesz wstąpił na górę… Pan zstąpił w obłoku…” Z niewoli wyłania się nowy naród, niczym nowy ląd z oceanu. Ciemności wokół, ale szczyt ludzkości już w blasku słońca. Mojżesz widzi szansę i woła: „Panie, niech pójdzie Pan w pośrodku nas”. Pójdzie, i „lud o twardym karku uczyni swoim dziedzictwem”. Dziwią się ludzie…a przecież On stworzył człowieka „na obraz i podobieństwo swoje”, teraz przychodzi, by to podobieństwo przywrócić. Mojżesz oczarowany woła:…
-
Zesłanie Ducha Świętego – ROK A
„Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam… Weźmijcie Ducha Świętego…”. W pierwszym spotkaniu Zmartwychwstały Jezus obdarza Apostołów wielką radością; przebacza, odnawia powołanie, obdarowuje najświętszym Darem – tylko On może Go dać. Równocześnie potwierdza swoją solidarność z rodziną człowieczą; misję zbawczą będzie nadal wykonywał – przez Apostołów – im to dał swoją moc słowami: „którym odpuścicie grzechy są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”. Taka była pierwsza…
-
Wniebowstąpienie Pańskie – ROK A
„Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”. Zbawiciel, Bóg-Człowiek wysyła swoich uczniów aż „po krańce świata” uczyć „zachowywać wszystko, co wam przykazałem”. Powstaje Kościół katolicki, czyli powszechny. Droga zbawienia otwarta dla każdego człowieka. Jezus daje obietnicę: „jestem z wami… do skończenia świata”. Autor Dziejów Apostolskich przypomina, jak Jezus wyposażył…
-
6. Niedziela Wielkanocy – ROK A
„Samaria przyjęła słowo Boże…” To kolejny, jeszcze krótki etap drogi Kościoła „po krańce świata”. Tej drogi już nikt i nic nie zamknie. Także drogi w głąb; gdy Samarytanie „byli jedynie ochrzczeni… wkładali Apostołowie na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego”. Pełne chrześcijaństwo dla każdego ochrzczonego; w Kościele nie ma kast, stopni wtajemniczenia, „swoich” i „obcych”; Pan chce, byśmy byli „jedno” – „Ja w Ojcu moim, a wy we Mnie…
-
5. Niedziela Wielkanocy – ROK A
„Zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom…”. W świętej wspólnocie… szemranie?! – tak, to byli zwykli ludzie; nad takimi pracuje Duch Święty. Owocem Jego pracy i… ich szemrania – urząd diakona, by Apostołowie nie zaniedbali głoszenia Ewangelii dla obsługi stołów, by „słowo Boże rozszerzało się”. Słabości…? – „niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we mnie wierzcie”. Wiara w miłość Ojca, którego dom otworzył nam Chrystus…
-
4. Niedziela Wielkanocy – ROK A
„Kto wchodzi przez bramę jest pasterzem owiec… owce słuchają jego głosu; woła swoje owce po imieniu i wyprowadza”. Porównanie, mimo uproszczeń, daje wgląd w problem. Jak powinni żyć ludzie? – poznając, słuchając, idąc za „pasterzem”, są wtedy sami bezpieczni i pożyteczni dla innych. Jeśli nie mają pasterza, albo nie chcą za nim iść – jak stado drapieżników niszczą innych i siebie. Pierwszym Pasterzem człowieka i całej rodziny ludzkiej…
