Niedziela

„W dawniejszych czasach upokorzył Pan krainę Zabulona i Neftalego, za to w przyszłości chwałą okryje. Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką”. U Pana Boga nie liczy się przeszłość, nawrócony grzesznik bliższy Mu jest niż sztuczny święty. Często doświadczenie ciemności pomaga nam zrozumieć światło, choć na pewno lepiej iść cały czas w jasności. „Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony… osiadł w Kafarnaum… na pograniczu Zabulona i Neftalego. Tak miało

Czytaj dalej

„Tyś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”. Historia narodu wybranego nie potwierdza tej sławy… Bo też nie o sam naród chodzi, ale o Tego, którego Pan „ukształtował od urodzenia na swego sługę” i ustanowił „światłością dla pogan”, a który z tego narodu weźmie ludzką naturę.  Gdy nadeszła „pełnia czasów”, przeczucie obecności Obiecanego rosło – na ogół niejasne, u niektórych mocne, u Jana Chrzciciela – pewne. To on głosił: „Ujrzałem Ducha… który spoczął na Nim… i daję świadectwo, że On jest

Czytaj dalej

„Oto mój Sługa…” – Bóg przedstawia Go ludziom, chce więc, aby o Nim wiedzieli i gdy przyjdzie, rozpoznali. Oto znaki szczególne: „nie będzie wo­łał ni podnosił głosu… nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku”. To jedna część charakterystyki, mówi o osobistej kultu­rze, delikatności, czułości; druga natomiast – o doskonałym wykonaniu zada­nia: „On z mocą ogłosi prawo, nie zniechęci się, ani nie załamie, aż utrwali prawo na ziemi”. A zadanie jest

Czytaj dalej

   „Ciemność okrywa ziemię… a nad tobą jaśnieje Pan”. Kontrast wyraźny; światłu Pana przeciwstawiony jest grzech pogaństwa. Ale dalsze słowa Proroka pokazują zmianę; „Pójdą narody do twojego światła”. Wiara w Jedynego Boga nie jest wyłączną „własnością” Narodu Wybranego, a jeśliby nawet tak ktoś sądził, to może się to odnosić tylko do określonego czasu, potem liczne narody przyjmą tę samą wiarę. Będzie to także czas wywyższenia Izraelitów; „Wtedy promienieć będziesz, zadrży

Czytaj dalej