Niedziela

  • Niedziela Palmowa Męki Pańskiej – ROK A

    Niedziela Palmowa Męki Pańskiej – ROK A

    „Podałem grzbiet mój bijącym…”. Prorok jest tak dokładny, jakby szedł krzyżową drogą i stał pod krzyżem… „Nie zasłoniłem mej twarzy przed zniewagami i opluciem”. Może posądzili o przesadę, może uznali za przenośnię – wiedzieli, a nie rozpoznali… Zaiste, Ty jesteś Bogiem Ukrytym! Niedziela „Palmowa” zwiększyła złudzenie, że „nie będzie tak źle”… na kilka dni. Mateusz znał dokładnie przebieg męki, przeżył głęboko – jak każdy Apostoł, ledwo wrócił do wiary –

    Czytaj dalej

  • 5. Niedziela Wielkiego Postu – ROK A

    5. Niedziela Wielkiego Postu – ROK A

    „Wydobywam was z grobów… udzielę wam mego ducha… i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem”. Bez Boga, bez Jego miłości i prawdy – bez Jego ducha, jesteśmy jak martwi; tylko Bóg może nas ożywić. Czy zechce? – przez Proroka zapowiedział, ale nikt nie przypuszczał, że w taki sposób… Syn Boży stał się człowiekiem i zamieszkał wśród ludzi z całą Boską mocą, którą tylko czasem ujawniał, np. w zdarzeniu opisanym w dzisiejszej Ewange­lii. Jego przyjaciel, Łazarz (Jezus

    Czytaj dalej

  • 4. Niedziela Wielkiego Postu – ROK A

    4. Niedziela Wielkiego Postu – ROK A

    „Wstań, namaść go, to ten”. Wybór, powołanie jest tajemnicą Bożej mądrości i miłości; „nie tak widzi człowiek, jak widzi Bóg”. Ale Bóg chce, żeby człowiek widział, jak On. Dowodem – cud opisany w Ewangelii. Przywrócenie wzroku – to część cudu; większym jest wskrzeszenie do wiary; „Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?… Wierzę, Panie!”. O prawdzie tego wyznania świadczy obrona Jezusa, nieznanego jeszcze Nauczyciela, przed faryzeuszami; „to jest

    Czytaj dalej

  • 3. Niedziela Wielkiego Postu – ROK A

    3. Niedziela Wielkiego Postu – ROK A

     „Czy po to wyprowadziłeś nas z Egiptu, aby nas (…) wydać na śmierć z pragnienia?” Mimo tak jaskrawej niewdzięczności, Bóg okazał miłosierdzie; przebaczył bunt i dał wodę ze skały. Tak słaby, przewrotny lud Bóg uczynił swoim wybranym. Jeszcze wiele razy przebaczy, aż niekiedy będą lekceważyć Jego przykazania, pewni, że On musi darować. Wtedy ich ukarze, ale nie odrzuci. Najdoskonalej objawił Ojca, także Jego miłosierdzie, Jezus Chrystus. Dzisiejsza Ewangelia jest

    Czytaj dalej

  • 2. Niedziela Wielkiego Postu – ROK A

    2. Niedziela Wielkiego Postu – ROK A

    „Pan Bóg rzekł do Abrama: `wyjdź z twojej ziemi rodzinnej… do kraju, który ci ukażę… Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał`”. Nowy etap historii zbawienia; inicjatywa wyszła od Boga – człowiek podjął współpracę; tak się zaczynają najwspanialsze dzieła na ziemi. Jeśli ich za mało, to nie z braku Bożej inicjatywy! Oto propozycja Boga: „uczynię z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił… przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi”. Abram

    Czytaj dalej

  • 1. Niedziela Wielkiego Postu – ROK A

    1. Niedziela Wielkiego Postu – ROK A

    „Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia…”. W symbolach Pismo św. ukazuje istotę człowieka; ciało i duszę. I jeszcze ważniejsze – Boże pochodzenie. Jeśli dodamy tło – „ogród na wschodzie”, odczytamy wolę Stwórcy; aby był szczęśliwy. Wszystko, co Bóg stworzył było dobre. A dobro człowieka, to szczęście ziemskie, przyrodzone, naturalne – i nadnaturalne, nadprzyrodzone, niebieskie. Życie jakie znamy jest inne;

    Czytaj dalej

  • 6. Niedziela zwykła – ROK A

    6. Niedziela zwykła – ROK A

    „Położył przed tobą ogień i wodę… życie i śmierć co ci się podoba, to będzie ci dane”. Człowiek jest u Boga wolny, może wybrać „co mu się podoba”. Jeśli decyduje, to i odpowiada, nie tylko przed sobą, czy innym człowiekiem, ale przed Bogiem, który „sam poznaje każdy czyn człowieka”, nie potrzebuje świadków i przewodów sądowych. A On „nikomu nie zezwolił grzeszyć”. Każda dyspensa od przykazań, każdy kompromis ze złem, jest grzechem, przegraną człowieka. Jezus nie przyszedł „znieść Prawo albo Proroków”, ale „wypełnić”, bo „ani

    Czytaj dalej

  • 5. Niedziela zwykła – ROK A

    5. Niedziela zwykła – ROK A

    „To mówi Pan…” – najbardziej uroczysty wstęp prorockiej mowy, podkreśla ważność sytuacji; „uwaga, sam Bóg do was mówi!”  O czym mówi? – dla wierzących to nic nowego, ale gdyby niewierzący chciał odgadnąć – czy pomyślałby, że Bóg nakazuje swoim wyznawcom: „dziel swój chleb z głodnym, wprowadź w dom biednych tułaczy, nagiego przyodziej…”? Jak potężnego obrońcę mają w Bogu biedni! I  jeszcze coś więcej; to Boża strategia

    Czytaj dalej

  • OFIAROWANIE PAŃSKIE  – ROK A

    OFIAROWANIE PAŃSKIE  – ROK A

    „Gdy upłynęły dni…” to Jezusowi dni liczą, Bogu – bo stał się człowiekiem. Czas Go „poświęcić Panu” – jak każdego z nas a Pośredniczką – Matka. Obrzędy religijne nabierają życia – tu jest Bóg, tu nam najbliżej do Niego! Odczuł to starzec Symeon; gdy przestał widzieć – zobaczył! Niespodzianka? – nie, on czekał długo i oto dziś… Bóg jest słowny, nie każe czekać na próżno! Chwała Tobie, Boże, za Światło, które

    Czytaj dalej

  • 4. Niedziela zwykła – ROK A

    4. Niedziela zwykła – ROK A

    Różnimy się bardzo wyposażeniem w „talenty”, choćby – co dla jednego jest piękne, dla drugiego – przeciętne, a nawet brzydkie. Dlatego np. nie może artysta wysokiej klasy urządzać „po swojemu” mieszkania „zwykłemu” człowiekowi. Także – kościołów; ludzie bez wyrobionego smaku estetycznego też mają prawo czuć się tam „jak u siebie”. Owszem należy rozwijać poczucie piękna, ale z poszanowaniem wolności. Bóg jest twórcą duchowego piękna

    Czytaj dalej