Niedziela

 „Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”. Zbawiciel, Bóg-Człowiek wysyła swoich uczniów aż „po krańce świata” uczyć „zachowywać wszystko, co wam przykazałem”. Powstaje Kościół katolicki, czyli powszechny. Droga zbawienia otwarta dla każdego człowieka. Jezus daje obietnicę: „jestem z wami… do skończenia świata”. Autor Dziejów Apostolskich przypomina, jak Jezus wyposażył

Czytaj dalej

  „Samaria przyjęła słowo Boże…” To kolejny, jeszcze krótki etap drogi Kościoła „po krańce świata”. Tej drogi już nikt i nic nie zamknie. Także drogi w głąb; gdy Samarytanie „byli jedynie ochrzczeni… wkładali Apostołowie na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego”. Pełne chrześcijaństwo dla każdego ochrzczonego; w Kościele nie ma kast, stopni wtajemniczenia, „swoich” i „obcych”; Pan chce, byśmy byli „jedno” – „Ja w Ojcu moim, a wy we Mnie

Czytaj dalej

„Zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom…”. W świętej wspólnocie… szemranie?! – tak, to byli zwykli ludzie; nad takimi pracuje Duch Święty. Owocem Jego pracy i… ich szemrania – urząd diakona, by Apostołowie nie zaniedbali głoszenia Ewangelii dla obsługi stołów, by „słowo Boże rozszerzało się”. Słabości…? – „niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we mnie wierzcie”. Wiara w miłość Ojca, którego dom otworzył nam Chrystus

Czytaj dalej

„Kto wchodzi przez bramę jest pasterzem owiec… owce słuchają jego głosu; woła swoje owce po imieniu i wyprowadza”. Porównanie, mimo uproszczeń, daje wgląd w problem. Jak powinni żyć ludzie? – poznając, słuchając, idąc za „pasterzem”, są wtedy sami bezpieczni i pożyteczni dla innych. Jeśli nie mają pasterza, albo nie chcą za nim iść – jak stado drapieżników niszczą innych i siebie. Pierwszym Pasterzem człowieka i całej rodziny ludzkiej

Czytaj dalej

 „Dwaj uczniowie Jezusa… zatrzymali się smutni”. Znali Go, Jego życie i naukę, widzieli mękę i śmierć i… stracili wiarę, a z nią sens życia. Smutek, jak ciężki bagaż, nieśli z Jerozolimy do Emaus z przekonaniem, że tyle im zostało po wielkiej nadziei. I wtedy „Jezus przybliżył się… lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali”. Przyszedł uzupełnić ich formację o brakujący, a bardzo ważny element; dogmat o zmartwychwstaniu. Przygotowaniem było

Czytaj dalej

„Było to wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia…” – Jan pod koniec swego życia pamięta tamto przygnębienie; „drzwi były zamknięte z obawy przed żydami”, i radość; „Jezus wszedł… pokazał im ręce i bok. Uradowali się… ujrzawszy Pana”. Usłyszeli Jego„Pokój wam!”. Po ucieczce i zdradzie, dobrze rozumieli słowa Pana. Dalsze były równie radosne: „Jak Mnie posłał Ojciec, tak i ja was posyłam”. A więc nic się zmieniło – mimo tylu zmian –

Czytaj dalej

O czym Kościół mówi nam dziś, w największe święto? – o świadectwie Uczniów; „znacie sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą…”, i który „przeszedł dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła”. Nie ma większej radości nad tę, że Bóg przyszedł do nas w ludzkiej postaci i choć Go „zabili powiesiwszy na drzewie”, On żyje, „Bóg wskrzesił Go”, a oni są wybranymi „uprzednio przez Boga na świadków”. Są świadkami, bo „z Nim jedli i pili po Jego zmartwychwstaniu”.

Czytaj dalej

„Podałem grzbiet mój bijącym…”. Prorok jest tak dokładny, jakby szedł krzyżową drogą i stał pod krzyżem… „Nie zasłoniłem mej twarzy przed zniewagami i opluciem”. Może posądzili o przesadę, może uznali za przenośnię – wiedzieli, a nie rozpoznali… Zaiste, Ty jesteś Bogiem Ukrytym! Niedziela „Palmowa” zwiększyła złudzenie, że „nie będzie tak źle”… na kilka dni. Mateusz znał dokładnie przebieg męki, przeżył głęboko – jak każdy Apostoł, ledwo wrócił do wiary –

Czytaj dalej

„Wydobywam was z grobów… udzielę wam mego ducha… i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem”. Bez Boga, bez Jego miłości i prawdy – bez Jego ducha, jesteśmy jak martwi; tylko Bóg może nas ożywić. Czy zechce? – przez Proroka zapowiedział, ale nikt nie przypuszczał, że w taki sposób… Syn Boży stał się człowiekiem i zamieszkał wśród ludzi z całą Boską mocą, którą tylko czasem ujawniał, np. w zdarzeniu opisanym w dzisiejszej Ewange­lii. Jego przyjaciel, Łazarz (Jezus

Czytaj dalej

„Wstań, namaść go, to ten”. Wybór, powołanie jest tajemnicą Bożej mądrości i miłości; „nie tak widzi człowiek, jak widzi Bóg”. Ale Bóg chce, żeby człowiek widział, jak On. Dowodem – cud opisany w Ewangelii. Przywrócenie wzroku – to część cudu; większym jest wskrzeszenie do wiary; „Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?… Wierzę, Panie!”. O prawdzie tego wyznania świadczy obrona Jezusa, nieznanego jeszcze Nauczyciela, przed faryzeuszami; „to jest

Czytaj dalej