Niedziela

   „Ciemność okrywa ziemię… a nad tobą jaśnieje Pan”. Kontrast wyraźny; światłu Pana przeciwstawiony jest grzech pogaństwa. Ale dalsze słowa Proroka pokazują zmianę; „Pójdą narody do twojego światła”. Wiara w Jedynego Boga nie jest wyłączną „własnością” Narodu Wybranego, a jeśliby nawet tak ktoś sądził, to może się to odnosić tylko do określonego czasu, potem liczne narody przyjmą tę samą wiarę. Będzie to także czas wywyższenia Izraelitów; „Wtedy promienieć będziesz, zadrży

Czytaj dalej

Po przeżyciach świątecznych i noworocznych wychodzimy jakby na zewnątrz świątyni-liturgii i obejmujemy wzrokiem świat aż po horyzont. Może teraz łatwiej dostrzeżemy Boży ład… Pomaga nam Kościół czytając Księgę Syracydesa o Mądrości: „…na samym początku mnie stworzył i już nigdy istnieć nie przestanę”. Boża Mądrość widoczna na każdym kroku, a już szczególnie w historii narodu wybranego; „Zapuściłam korzenie w sławnym narodzie, w posiadłości Pana, w Jego dziedzictwie”. Posiadłość, dziedzictwo Pana w Nowym

Czytaj dalej

„Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy łaską… i pokojem. Tak będą wzywać imienia mojego… a ja im będę błogosławił”. Taki Bóg objawił się i wpisał w historię narodu wybranego, ale też w historię całej ludzkości. Nasz Bóg jest Bogiem błogosławieństwa. A my – na Jego „obraz i podobieństwo”… O największym Bożym błogosławieństwie dla ludzi mówi Ewangelia: „Pasterze pospiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję,

Czytaj dalej

Życie na ziemi bez rodziny, makabryczny obraz, przybliżył nam makabryczny system bez Boga, komunizm. Bóg-Stwórca „zaplanował” człowieka do życia w rodzinie, wspólnocie opartej na miłości, najważniejszym rysie pokrewieństwa ze Stwórcą-Wspólnotą Trzech. Znakiem tego planu jest czwarte przykazanie Dekalogu, często przypominane w Objawieniu; „kto czci ojca, zyskuje odpuszczenie grzechów, a kto szanuje matkę, jakby skarby gromadził”. Jakże czule Bóg wychowywał swój naród do przestrzegania tego przykazania;

Czytaj dalej

„Nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna… i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie”. Bóg przyszedł, ludzie nie czekali. Nawet w gospodzie nie przyjęli. Nie krępował ich swoją obecnością, do siebie zaprosił… pasterzy mówiąc przez aniołów: „znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”. Oni usłyszeli śpiew aniołów: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie”. To nie Bóg dzieli ludzi; oni sami się

Czytaj dalej

„Pan przemówił do Achaza…” – nie był on wzorem pobożności, był jednak królem, „głową” narodu wybranego, Bóg chce go włączyć do swego planu, godzi się nawet pomóc mu, by uwierzył; „proś dla siebie o znak od Pana”. Achaz językiem „dyplomatycznym” odrzuca propozycję: „nie będę prosił i nie będę wystawiał Pana na próbę”. Co osiągnął? – wyłączył siebie, planu Bożego nie zmienił. Prorok zapowiada: „Pan sam da wam znak:

Czytaj dalej

„Niech się rozweseli pustynia… i niech rozkwitnie”. Poznali pustynię, aż za dobrze; prorok maluje obraz „szczęśliwej pustyni” dla zaznaczenia kontra­stu – przyjdzie czas, że nawet pustynia się zmieni; cóż dopiero ludzie! Do nich mówi z uniesieniem: „pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana om­dlałe! Powiedzcie małodusznym: odwagi! Nie bójcie się!”. Przyczyna tej zmiany, źródło radości jest jedno; „Oto wasz Bóg… On sam przychodzi, aby was zbawić”. Izraelici

Czytaj dalej

Pan Jezus powiedział kiedyś o ludziach, że są jak „owce bez pasterza”. Bo też żaden pasterz nie mógł sobie poradzić z nimi. Chyba, że stał się tyranem, ale wtedy przestawał być pasterzem… „Wyrośnie Odrośl… spocznie na niej Duch Pana”. To odpowiedź Boga; On sam zatroszczy się o Pasterza dla nas, który „rozsądzi sprawiedliwie biednych”, ale „tchnieniem warg uśmierci bezbożnego”. Tego właśnie trzeba; sprawiedliwości dla bezbronnych i karzącej mocy dla szydzących z Bożych

Czytaj dalej